"Μεγάλες Απουσίες"
Κι ήρθε ένας βαρύς χειμώνας ,
πόρτες, παράθυρα κλειστά ,
θλίψη , απουσία .
Η καρδιά , το μυαλό και η ψυχή πάγωσαν
κι έμειναν έτσι για μεγάλο διάστημα,
ώσπου θυμήθηκα .
Θυμήθηκα εκείνο το ουράνιο τόξο
και σκέφτηκα :
είναι εκείνη ντυμένη με χρώματα ,
το κόκκινο που ήταν το αγαπημένο της ,
το γαλάζιο της θάλασσας που τόσο λάτρευε,
το πράσινο που την ηρεμούσε .
Και τότε ένιωσα τη ζεστασιά της να με γεμίζει
και ξαφνικά ο θυμός και η οργή ημέρεψαν,
το κρύο έγινε ζέστη
και η ψυχή μου επιτέλους να βρήκε ένα μέρος να ακουμπήσει .
Ένιωσα την μανούλα μου να ταξιδεύει
και το σώμα της μετά από πολύ καιρό μπορούσε πάλι ,
όπως τότε που ήτανε κοριτσόπουλο ,
να ακολουθήσει την ψυχή της και το πνεύμα της .
Ήθελε πάρα πολύ να πάει ταξίδι ,
αποφάσισε να το κάνει όπως και όταν εκείνη το ήθελε .
Και την νιώθω όταν ταξιδεύει ,
άλλοτε να πετάει σαν πουλάκι με γερά και λαμπερά φτερά ,
άλλοτε να γίνεται ένα λουλούδι γεμάτο από άρωμα ,
άλλοτε να μεταμορφώνεται σε γυαλιστερό βότσαλο της παραλίας
από εκείνα που ξεχωρίζεις αμέσως και σκύβεις να τα πιάσεις.
Κάποιες φορές στο ταξίδι της μου γνέφει χαμογελαστά
και τότε γυρνάω και βλέπω ένα σπουργίτι ,
ένα τριαντάφυλλο ,
ένα βότσαλο
και της χαμογελάω και εγώ .
Χαρισματικός άνθρωπος η μητέρα μου.
Μας έμαθε την μαγεία της προσφοράς χωρίς αντάλλαγμα ,
να παλεύουμε για το δίκαιο κόντρα στο άδικο ,
να χαιρόμαστε με τα καθημερινά απλά πράγματα ,
να συγχωρούμε,
να τολμάμε ,
να μαθαίνουμε ,
να αγαπάμε …
Δεν έχω παρά να προσπαθήσω για όλα όσα εκείνη θα ήθελε .
Τελειώνω μ΄ έναν από τους πολύτιμους , γεμάτους σοφία θησαυρούς
που μας χάρισε
γραμμένο σ ένα φύλλο ημερολογίου :
« Αγάπη , καλοσύνη , απλότητα
είναι τα καλύτερα στοιχεία για τον άνθρωπο ,
αν αυτά δώσεις,
αυτά θα πάρεις »
… Μόλις "ένοιωσα" τη μυρωδιά της γαρδένιας που άνθισε στο μπαλκόνι μου …
Γεωργία
Κι ήρθε ένας βαρύς χειμώνας ,
πόρτες, παράθυρα κλειστά ,
θλίψη , απουσία .
Η καρδιά , το μυαλό και η ψυχή πάγωσαν
κι έμειναν έτσι για μεγάλο διάστημα,
ώσπου θυμήθηκα .
Θυμήθηκα εκείνο το ουράνιο τόξο
και σκέφτηκα :
είναι εκείνη ντυμένη με χρώματα ,
το κόκκινο που ήταν το αγαπημένο της ,
το γαλάζιο της θάλασσας που τόσο λάτρευε,
το πράσινο που την ηρεμούσε .
Και τότε ένιωσα τη ζεστασιά της να με γεμίζει
και ξαφνικά ο θυμός και η οργή ημέρεψαν,
το κρύο έγινε ζέστη
και η ψυχή μου επιτέλους να βρήκε ένα μέρος να ακουμπήσει .
Ένιωσα την μανούλα μου να ταξιδεύει
και το σώμα της μετά από πολύ καιρό μπορούσε πάλι ,
όπως τότε που ήτανε κοριτσόπουλο ,
να ακολουθήσει την ψυχή της και το πνεύμα της .
Ήθελε πάρα πολύ να πάει ταξίδι ,
αποφάσισε να το κάνει όπως και όταν εκείνη το ήθελε .
Και την νιώθω όταν ταξιδεύει ,
άλλοτε να πετάει σαν πουλάκι με γερά και λαμπερά φτερά ,
άλλοτε να γίνεται ένα λουλούδι γεμάτο από άρωμα ,
άλλοτε να μεταμορφώνεται σε γυαλιστερό βότσαλο της παραλίας
από εκείνα που ξεχωρίζεις αμέσως και σκύβεις να τα πιάσεις.
Κάποιες φορές στο ταξίδι της μου γνέφει χαμογελαστά
και τότε γυρνάω και βλέπω ένα σπουργίτι ,
ένα τριαντάφυλλο ,
ένα βότσαλο
και της χαμογελάω και εγώ .
Χαρισματικός άνθρωπος η μητέρα μου.
Μας έμαθε την μαγεία της προσφοράς χωρίς αντάλλαγμα ,
να παλεύουμε για το δίκαιο κόντρα στο άδικο ,
να χαιρόμαστε με τα καθημερινά απλά πράγματα ,
να συγχωρούμε,
να τολμάμε ,
να μαθαίνουμε ,
να αγαπάμε …
Δεν έχω παρά να προσπαθήσω για όλα όσα εκείνη θα ήθελε .
Τελειώνω μ΄ έναν από τους πολύτιμους , γεμάτους σοφία θησαυρούς
που μας χάρισε
γραμμένο σ ένα φύλλο ημερολογίου :
« Αγάπη , καλοσύνη , απλότητα
είναι τα καλύτερα στοιχεία για τον άνθρωπο ,
αν αυτά δώσεις,
αυτά θα πάρεις »
… Μόλις "ένοιωσα" τη μυρωδιά της γαρδένιας που άνθισε στο μπαλκόνι μου …
Γεωργία
22 Μαΐου 2010 1:09 μ.μ.
Λόγια καρδιάς από την αδελφή μου την Γωγώ
(το σχόλιό της στην προηγούμενη ανάρτησή που ήταν αφιερωμένη στην γλυκιά μανούλα μας)
Πράγματι την μέρα εκείνη έβρεχε
κι εμφανίστηκε ένα ουράνιο τόξο , που ίδιο δεν ξανά ΄χω δει !!
Πολύχρωμη γέφυρα ν΄ανέβει ,
γλυκός χαιρετισμός, ελπιδοφόρο σημάδι από κείνη, έτσι νομίζω ....
