ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 2010

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

και ευχές
για μια
καλή σχολική χρονιά
σε όλους
τους μαθητές, φοιτητές , σπουδαστές ,
δάσκαλους , καθηγητές
και γονείς !!

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΑΣ ΒΙΒΛΙΑ

Δυό παλιά αλφαβητάρια της πρώτης δημοτικού,
χρυσά αναγνωστικά -αναμνηστικά-
σημαντικά βιβλία που άντεξαν στο χρόνο,
με τα οποία έμαθαν να συλλαβίζουν χιλιάδες Νεοέλληνες.

"Ιδέτε, ιδέτε!" έλεγε η Αννα με χαρά.
"Δύο μεγάλα ρόδια. Τώρα τα έκοψα από τη ροδιά."
"Δώσε να φάω ένα, γιατί τ΄αγαπώ πολύ" έλεγε η Νίνα.
"Πάρε συ το ένα Νίνα. Τ΄άλλο το έχω για το Ρήγα".
Το 1949, η πρώτη τάξη του δημοτικού απέκτησε καινούργιο αναγνωστικό.
Λεγόταν "Τα καλά παιδιά" με ήρωες τον Ρήγα, την Νίνα, την Άννα.
Τα κείμενα είχε εκπονήσει ο δάσκαλος Επαμεινώνδας Γεραντώνης
και την εικονογράφηση ο ζωγράφος και χαράκτης
Κωνσταντίνος Γραμματόπουλος.

Το 1956, το βιβλίο αντικαταστάθηκε.
Τη θέση του πήρε το "Αλφαβητάριο",
τα κείμενα του οποίου είχαν γράψει 3 δάσκαλοι ,
οι: Ι.Κ. Γιαννέλης, Γ. Σακκάς και Ι. Συκώκης

Την εικονογράφηση την είχε κάνει πάλι ο
Κωνσταντίνος Γραμματόπουλος.
Οι πρωταγωνιστές του βιβλίου :
η Άννα, ο Μίμης, η Έλλη , η Λόλα.

"Έλλη, να ένα μήλο.
Λόλα, να ένα άλλο."

"Ββ... έκανε ο Βοριάς.
Ββ... έκανε με βοή"

Μ΄αυτό το βιβλίο έμαθαν γράμματα 18 φουρνιές "πρωτάκια".

Σταμάτησε να διδάσκεται το 1974.
Η σβούρα, τα μολυβένια ευζωνάκια,
ο πλανόδιος ψαράς με το καλάθι γεμάτο ψάρια,
ο μανάβης με το ζώο φορτωμένο φρούτα και λαχανικά,
η σκάφη της γιαγιάς με το ζυμάρι και η φουφού,
είχαν εξοριστεί σιγά σιγά από την ελληνική καθημερινότητα.

Εντυπωμένο στην μνήμη πολλών, επίσης,
παραμένει και το Αναγνωστικό της Β΄τάξης του Δημοτικού,
γραμμένο από τον Βασίλη Οικονομίδη,
σε εικονογράφιση Γεωργίου Μανουσάκη
που κυκλοφόρησε το 1954 και παρέμεινε μέχρι το 1973.
Τα κείμενά του γραμμένα με ευαισθησία
και οι ωραίες ζωγραφιές του,
καλύπτουν τις 4 εποχές του χρόνου
μέσα από την καθημερινή ζωή μιας οικογένειας,
ασχολίες όπως τον τρύγο, το μάζεμα της ελιάς, το όργωμα ή τη δενδροφύτευση,
επαγγέλματα όπως του καστανά, του τσαγκάρη, του σιδερά,
και πρωταγωνιστή το μικρό Θανασάκη που παίζει με βόλους,
ανεμόμυλους και χάρτινα καραβάκια.




Ίσως κάποιοι από σας να θυμούνται τα ποιηματάκια:

*Το εκκλησάκι*
"Εις το βουνό ψηλά εκεί, είν' εκκλησιά ερημική
Το σήμαντρό της δε χτυπά, δεν έχει ψάλτη ουδέ παπά"


*Τσιριτρό*
"Σε μια ρώγα από σταφύλι έπεσαν οκτώ σπουργίτες....
.... τσιριτρί, τσιριτρό"

Α Λ Φ Α Β Η Τ Α Ρ Ι
σημαίνει μπλε ποδιά με γιακαδάκι,
λευκή κορδέλα ή φιόγκο στα μαλλιά
(θυμήθηκα τον φιόγκο στην πρωτότυπη ανάρτηση της φίλης
ΙΖΑ Τerra Amata ),
ομοιόχρωμα σοσονάκια,
γυμναστικές επιδείξεις,
στομφώδεις απαγγελίες στις σχολικές γιορτές
και στημένες σχολικές αναμνηστικές φωτογραφίες ενθύμια !