αφιερωμένο

Am Fenster - City


Einmal wissen, dies bleibt für immer
Ist nicht Rausch, der schon die Nacht verklagt
Ist nicht Farbenschmelz noch Kerzenschimmer
Von dem Grau des Morgens längst verjagt


Einmal fassen, tief im Blute fühlen
Dies ist mein und es ist nur durch dich
Nicht die Stirne mehr am Fenster kühlen
Dran ein Nebel schwer vorüber strich


Einmal fassen tief im Blute fühlen
Dies ist mein und es ist nur durch dich
(στο αυθεντικό ποιήμα: Einmal wirklich finden und nicht wieder alles geben müssen, was man hält)
Klagt ein Vogel, ach auch mein Gefieder
Näßt der Regen flieg ich durch die Welt
Flieg ich durch die Welt


Einmal wissen, dies bleibt für immer
Ist nicht Rausch, der schon die Nacht verklagt
Ist nicht Farbenschmelz noch Kerzenschimmer
Von dem Grau des Morgens längst verjagt


Einmal fassen, tief im Blute fühlen
Dies ist mein und es ist nur durch dich
Nicht die Stirne mehr am Fenster kühlen
Dran ein Nebel schwer vorüber strich


Einmal fassen tief im Blute fühlen
Dies ist mein und es ist nur durch dich
(στο αυθεντικό ποιήμα: Einmal wirklich finden und nicht wieder alles geben müssen, was man hält)
Klagt ein Vogel, ach auch mein Gefieder
Näßt der Regen flieg ich durch die Welt
Flieg ich durch die Welt



Ελεύθερη μετάφραση στα ελληνικά:



ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

Το να μπορείς να ξέρεις, να γνωρίζεις, να μαθαίνεις
είναι κάτι που παραμένει για πάντα.
Δεν είναι μέθη, έκσταση, πάθος αυτό που νιώθω μέσα μου,
που ήδη κυνηγά την νύχτα.
Δεν είναι σμάλτο, μα κι ούτε η λάμψη κεριών
Που το πρωινό γκρίζο την έδιωξε μακρυά


Μια φορά αν το νιώσεις, παραμένει βαθιά μέσα στο αίμα.
Είναι δικό μου και υπάρχει μόνο επειδή υπάρχεις εσύ.
Μην δροσίζεις πια το μέτωπο στο παράθυρο,
Έξω μια βαθιά ομίχλη απλώνεται.
(Στο αυθεντικό: Μια φορά αν το βρεις πραγματικά, να μην αλλάξεις ποτέ αυτό που πιστεύεις).
Το παράπονο ενός πουλιού
αχ και το δικό μου φτέρωμα
μουσκεύει η βροχή
Πετώντας, ταξιδεύω στον κόσμο
Πετώντας, ταξιδεύω στον κόσμο




αφιερωμένο

ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΕΣ ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ

ΓΛΥΚΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ

Ένας μικρός Σεπτέμβρης βάζει τα κλάμματα
που στο σχολείο τον πάνε να μάθει γράμματα

θέλει να παίξει ακόμα με τ΄άστρα τ΄ουρανού
πριν έρθουν πρωτοβρόχια και συννεφιές στο νου

Ένας παλιός Σεπτέμβρης φίλος αχώριστος
καθώς περνούν τα χρόνια γίνεται αγνώριστος

το κόκκινο ραγίζει στα μήλα της ροδιάς
κίτρινα πέφτουν φύλλα στον κήπο της καρδιάς

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΟΚΤΩΒΡΗΣ

Με γιασεμάκι χιώτικο,
λευκό χρυσανθεμάκι
Οκτώβρης ήρθε κι άνοιξε
του κήπου το πορτάκι

τα μάτια είχε χαμηλά,
σεμνά και λυπημένα
και κάτω από τα βλέφαρα
δυό σύννεφα κρυμμένα

Του Αι Δημήτρη ανήμερα
εχάρηκε η ψυχή του
έτσι που ήλιος έγινε
στα μάτια η βροχή του.

Αποσπάσματα στίχων από το ΚΑΛΑΝΤΑΡΙ
( στίχοι: Ηλίας Κατσούλης , μουσική: Παντελής Θαλασσινός)

φωτο: Αθηνά Π.Κ.

"ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΑΚΙ "

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΑΣ ΒΙΒΛΙΑ

Δυό παλιά αλφαβητάρια της πρώτης δημοτικού,
χρυσά αναγνωστικά -αναμνηστικά-
σημαντικά βιβλία που άντεξαν στο χρόνο,
με τα οποία έμαθαν να συλλαβίζουν χιλιάδες Νεοέλληνες.

"Ιδέτε, ιδέτε!" έλεγε η Αννα με χαρά.
"Δύο μεγάλα ρόδια. Τώρα τα έκοψα από τη ροδιά."
"Δώσε να φάω ένα, γιατί τ΄αγαπώ πολύ" έλεγε η Νίνα.
"Πάρε συ το ένα Νίνα. Τ΄άλλο το έχω για το Ρήγα".
Το 1949, η πρώτη τάξη του δημοτικού απέκτησε καινούργιο αναγνωστικό.
Λεγόταν "Τα καλά παιδιά" με ήρωες τον Ρήγα, την Νίνα, την Άννα.
Τα κείμενα είχε εκπονήσει ο δάσκαλος Επαμεινώνδας Γεραντώνης
και την εικονογράφηση ο ζωγράφος και χαράκτης
Κωνσταντίνος Γραμματόπουλος.

Το 1956, το βιβλίο αντικαταστάθηκε.
Τη θέση του πήρε το "Αλφαβητάριο",
τα κείμενα του οποίου είχαν γράψει 3 δάσκαλοι ,
οι: Ι.Κ. Γιαννέλης, Γ. Σακκάς και Ι. Συκώκης

Την εικονογράφηση την είχε κάνει πάλι ο
Κωνσταντίνος Γραμματόπουλος.
Οι πρωταγωνιστές του βιβλίου :
η Άννα, ο Μίμης, η Έλλη , η Λόλα.

"Έλλη, να ένα μήλο.
Λόλα, να ένα άλλο."

"Ββ... έκανε ο Βοριάς.
Ββ... έκανε με βοή"

Μ΄αυτό το βιβλίο έμαθαν γράμματα 18 φουρνιές "πρωτάκια".

Σταμάτησε να διδάσκεται το 1974.
Η σβούρα, τα μολυβένια ευζωνάκια,
ο πλανόδιος ψαράς με το καλάθι γεμάτο ψάρια,
ο μανάβης με το ζώο φορτωμένο φρούτα και λαχανικά,
η σκάφη της γιαγιάς με το ζυμάρι και η φουφού,
είχαν εξοριστεί σιγά σιγά από την ελληνική καθημερινότητα.

Εντυπωμένο στην μνήμη πολλών, επίσης,
παραμένει και το Αναγνωστικό της Β΄τάξης του Δημοτικού,
γραμμένο από τον Βασίλη Οικονομίδη,
σε εικονογράφιση Γεωργίου Μανουσάκη
που κυκλοφόρησε το 1954 και παρέμεινε μέχρι το 1973.
Τα κείμενά του γραμμένα με ευαισθησία
και οι ωραίες ζωγραφιές του,
καλύπτουν τις 4 εποχές του χρόνου
μέσα από την καθημερινή ζωή μιας οικογένειας,
ασχολίες όπως τον τρύγο, το μάζεμα της ελιάς, το όργωμα ή τη δενδροφύτευση,
επαγγέλματα όπως του καστανά, του τσαγκάρη, του σιδερά,
και πρωταγωνιστή το μικρό Θανασάκη που παίζει με βόλους,
ανεμόμυλους και χάρτινα καραβάκια.




Ίσως κάποιοι από σας να θυμούνται τα ποιηματάκια:

*Το εκκλησάκι*
"Εις το βουνό ψηλά εκεί, είν' εκκλησιά ερημική
Το σήμαντρό της δε χτυπά, δεν έχει ψάλτη ουδέ παπά"


*Τσιριτρό*
"Σε μια ρώγα από σταφύλι έπεσαν οκτώ σπουργίτες....
.... τσιριτρί, τσιριτρό"

Α Λ Φ Α Β Η Τ Α Ρ Ι
σημαίνει μπλε ποδιά με γιακαδάκι,
λευκή κορδέλα ή φιόγκο στα μαλλιά
(θυμήθηκα τον φιόγκο στην πρωτότυπη ανάρτηση της φίλης
ΙΖΑ Τerra Amata ),
ομοιόχρωμα σοσονάκια,
γυμναστικές επιδείξεις,
στομφώδεις απαγγελίες στις σχολικές γιορτές
και στημένες σχολικές αναμνηστικές φωτογραφίες ενθύμια !

ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΟ

Το πρώτο βιβλίο,
το Αλφαβητάριο ή Αναγνωστικό της Α΄Δημοτικού.

Από το Α μέχρι το Ω, τα 24 γράμματα της αλφαβήτας,
οι πρώτες συλλαβές, λεξούλες με τόνους
και έπειτα προτάσεις και ολόκληρα κείμενα.

Η πρώτη επαφή με το σχολειό.
Ο μαγικός κόσμος της μάθησης,
της γραφής και της ανάγνωσης.

Το δικό μου αλφαβητάριο
(και όλων όσων ηλικιακά είναι στα -άντα ή -ήντα)
ήταν αυτό με ήρωες την Άννα, την Λόλα,
τον Μίμη, την Έλλη,
που μαζί τους κάναμε τα πρώτα μας σχολικά βήματα.

Το αλφαβητάρι των συγγραφέων Ι. Γιαννέλη και Γ. Σακκά,
που κυκλοφόρησε το 1955 και παρέμεινε
στην πρώτη τάξη του Δημοτικού σχολείου μέχρι το 1978,
σήμα κατατεθέν μιας ολόκληρης εποχής.

Η κλασσική ελληνική οικογένεια με τα πολλά παιδιά ,
ο εργατικός πατέρας, η νοικοκυρά μητέρα, η καλή γιαγιά ,
καθώς επίσης
επαγγέλματα και ασχολίες της εποχής,
παιχνίδια, ενδυμασίες, ήθη και έθιμα,
πίστη και θρησκεία, πατρίδα και σχολικές εορτές,
κοινωνικές αντιλήψεις,


όλα αυτά ξεπροβάλλουν
μέσα από την πολύ καλή εικονογράφηση του Κ. Γραμματόπουλου.

Το αλφαβητάρι
που χάιδεψε τις παιδικές μας ψυχές,
με μικρές , απλές συλλαβές και λέξεις,
με ζωντανές, πολύχρωμες ζωγραφιές ,

αυτές τις μέρες ,
που ξεκινά η νέα σχολική χρονιά ,

γίνεται γέφυρα στο ποτάμι των αναμνήσεων ,
ξυπνά γλυκές εικόνες από το παρελθόν,

παραπέμπει στα ανέμελα μαθητικά χρόνια
της πρώτης τάξης του Δημοτικού σχολείου,

μας συνδέει με το παιδί που κάποτε υπήρξαμε
και που ακόμα κρύβουμε μέσα μας !!

Ξεφυλλίζοντάς το,
νιώθω συγκίνηση και νοσταλγία !!

Στα πρωτάκια κι σ΄όλους τους μαθητές
εύχομαι η φετινή σχολική χρονιά να ' ναι ευχάριστη ,
γεμάτη χαμόγελα, διάθεση για μάθηση και ουσιαστική γνώση,

στους γονείς τους εύχομαι κουράγιο και καλή δύναμη

και στους φίλους δασκάλους και καθηγητές ,
να έχουν μια καλή και δημιουργική χρονιά
δίνοντας στους μαθητές τους
τον καλύτερό τους εαυτό !!


ΥΓ. Αξίζει να διαβάσετε για το
ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ και ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ (ΕΔΩ)

Μ' ΑΓΙΟΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑΣΕΜΙ

Χθες, αργά τ΄απογευματάκι
ποτίζοντας τον κήπο
με πλημμύρισε η ευωδιά από το γιασεμάκι,
τ΄αγιόκλημα, τα δειλινά, τον βασιλικό ,

και σιγοτραγούδησα
του Λουκιανού Κηλαηδόνη τα "Θερινά σινεμά"

"Φεύγουν τα καλύτερά μας χρόνια
ώρα με την ώρα βιαστικά

νιάτα που περνούν
που δεν θα ξαναρθούν

κι εκείνο που βλέπω
να μένει τελικά

είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι
μες τα θερινά τα σινεμά

νύχτες που περνούν
που δεν θα ξαναρθούν

μ΄αγιόκλημα και γιασεμιά

Φεύγουν τα καλύτερά μας χρόνια
κάποιος μας τα κλέβει μυστικά

χρόνια που περνούν
που δεν θα ξαναρθούν
κι εκείνο που βλέπω να μένει τελικά

Είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι
μες τα θερινά τα σινεμά
νύχτες που περνούν
που δεν θα ξαναρθούν
μ΄αγιόκλημα και γιασεμιά ".

Γνώριμες μυρωδιές και στίχοι
που κουβαλάνε όμορφες παιδικές αναμνήσεις
από ξέγνοιαστα καλοκαίρια

στο θερινό σινεμαδάκι του πατέρα μου,
με τα γιασεμιά και τ' αγιοκλήματα
σκαρφαλωμένα στη μάντρα
να χαρίζουν σ΄όλη τη γειτονιά
το μεθυστικό άρωμά τους,

εκεί ,
τα ζεστά απογευματάκια ,
πιτσιρίκα καμαρωτή έκοβα εισιτήρια,
καθισμένη στο ταμείο σε μια πανύψηλη καρέκλα ,
που με δυσκολία ανέβαινα !!!!



Τι όμορφα χρόνια γεμάτα ανεμελιά !!


Μετά έκοψα λίγα γιασεμάκια και βασιλικό κι
έβαλα στο βάζο
συνειδητοποιώντας για μια ακόμα φορά
πως .... οι αναμνήσεις έχουν άρωμα!!


Φίλοι μου σας στείλω μυρωδάτα χαιρετίσματα !!


Aξίζει να διαβάσετε :
Artanis "ΡΟΚ ΜΑΤΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ"
δια χειρός FREEDULA !!!!

Καρτ-ποστάλ από τη Σάμο !!

" Να σ' αγναντεύω θάλασσα,

να μη χορταίνω,

απ' το βουνό ψηλά ,

στρωτή και καταγάλανη

και μέσα να πλουταίνω

απ' τα μαλάματά σου τα πολλά. "

Κ. Βάρναλης





Εικόνες από το νησί μας,
καρτ ποστάλ με καλοκαιρινά χρώματα,
θαλασσινά αρώματα και σαμιώτικες ομορφιές !!

Σαμιώτικες διαδρομές (α)

Ταξίδι

στο Ανατολικό Αιγαίο

Προορισμός νήσος Σάμος.


Σάμος ή Βαθύ

λιμάνι

και πρωτεύουσα του νησιού

μια όμορφη πόλη

με νεοκλασικά κτίρια και αρχοντικά

χτισμένη αμφιθεατρικά γύρω από έναν κόλπο,

ψηλότερα βρίσκεται ο παραδοσιακός οικισμός Άνω Βαθέος
με γραφικά σπίτια και στενά πλακόστρωτα δρομάκια,


και στην απέναντι πλευρά ο εμπορικός λιμένας Μαλαγαρίου,
ο Οινοποιητικός Συνεταιρισμός Σάμου
και το εξαιρετικό Μουσείο Οίνου

Η θέα από τον Κουμαριώνα ,

από το δρόμο Σάμου Καρλοβασίου
στην Βόρεια πλευρά του νησιού,

Λεμονάκια, Τσαμαδού, Τσάμπου ,

σαμιώτικες παραλίες

που το πράσινο της φύσης συναντά
το γαλάζιο του ουρανού και το μπλε της θάλασσας

Κοκκάρι

Αυλάκια, Πλατανάκια,

Άγιος Κωνσταντίνος,

γραφικά και πανέμορφα χωριά και οικισμοί

και φτάνουμε στο Καρλόβασι ,

τη δεύτερη μεγάλη πόλη και λιμάνι του νησιού,

με πολλές παραλίες και χρυσές αμμουδιές.

Μια μικρή , περιληπτική ,
παραθαλάσσια βορινή διαδρομή,
με σαμιώτικα χρώματα,
με αλμυρή γεύση
και δροσιά Αιγαιοπελαγίτικης αύρας !!